Picasso’nun Femme A La Montre tablosu 114 milyon sterline satıldı. İspanyol sanatçının 1932 tarihli eseri Femme A La Montre, Picasso’yla 17, kendisi ise 45 yaşındayken tanışan sevgilisi ve ilham perisi Marie-Therese Walter’ı tasvir ediyor. Picasso’nun “altın ilham perisi” tablosu, müzayedede 114 milyon sterline satıldı.
Ressamla 17 yaşındayken tanışmış, ressam ise 1927’de 45 yaşındaydı. Picasso, şans eseri karşılaşma sırasında Walter’a yaklaşarak şu ifadeleri belirtti. “Ben Picasso’yum! Sen ve ben birlikte harika şeyler yapacağız.”
O dönemde Olga Khokhlova adında Rus-Ukraynalı bir balerinle evli olan Picasso, 1932 yılında Walter’ın hayatının bir parçası olduğunu duyuran bir dizi sanat eseri yaptı.
Eser, Çarşamba günü New York’taki Sotheby’s müzayede evinde verilen 139,4 milyon dolarlık (114 milyon £) teklifin ardından Picasso’nun müzayedede satılan en pahalı ikinci eseri oldu.
İlginizi Çekebilir: Da Vinci’nin bilim ve sanat başyapıtı: Codex Leicester
Picasso,50 yaşındayken Femme A La Montre tablosunu yaptı
Les Femmes D’Alger adlı 1955 tarihli yağlı boya tablosu için belirtelim. 2015 yılında 179,4 milyon dolara (146 milyon £) satıldı.
Tuval üzerine yağlı boya çalışması Femme A La Montre, sanat patronu ve koleksiyoncu Emily Fisher Landau’ya aitti. Koleksiyonundaki de birçok parçadan biriydi. Toplamda da 400 milyon doların (327 milyon £) üzerinde gelir getireceği tahmin ediliyor.
Evindeki mücevher soygunu nedeniyle sigortadan tazminat aldıktan sonra tahsilat yapmaya başlayan Bayan Fisher Landau, koleksiyon yolculuğunun başlangıcında 1968 yılında Picasso tablosunu satın aldı. Daha önce hiç açık artırmaya çıkmamıştı.
Amerikalı ressam ve heykeltıraş Jasper Johns, Hollandalı Amerikalı sanatçı Willem de Kooning, Amerikalı ressam ve grafiker Robert Rauschenberg ve soyut ressam Mark Rothko, Emily Fisher Landau Koleksiyonu: Tanımlanmış Bir Dönem’de yer alan diğer sanatçılar arasında yer alıyor.
Pop art akımıyla ilişkilendirilen Andy Warhol ve Edward Ruscha’nın eserleri de yer alıyor.
Picasso 50 yaşındayken Femme A La Montre tablosunu yaptı. Sonrasında da yaygın bir üne kavuştu. Tate Modern’e göre tablo, “gelecekten ziyade geçmişin sanatçısı olup olmadığını” sorgulayan eleştirmenleri susturmayı amaçlıyordu.
Diğer iki teklif sahibi tabloyu satın almakla ilgilendi.
